Vanmorgen zijn we om 7.45 vertrokken naar Bologna. De route was wisselend, soms mooi, maar soms ook saai. We zagen na verloop van tijd de Apenijnen uit de nevel opdoemen. Op een terras mochten we, onder het genot van een capuccino en (uiteraard) een fles water genieten van een plaatselijke wielerronde. Toen we weer verder fietsten moesten we ineens weer de weg af, omdat het peloton weer voorbij kwam. We kregen applaus toen we over de finish kwamen.

Het valt ons op, dat er in Italie heel veel wordt gefietst, ondanks de (soms) slechte wegen met veel putten en bobbels. In een stad als Ferrara zie je bijna evenveel fietsen als in Rotterdam. De algehele verkeerssituatie valt ons mee. Verreweg de meeste Italianen rijden erg voorzichtig langs ons op een enkele idioot na. Daarin schuilt dan ook net het gevaar. Veel fietspaden zijn er niet, dus je fietst toch vaak tussen het autoverkeer, zeker in de buurt van grote steden. Aan de andere kant zijn er ook veel rustige wegen.
Om 13.45 waren we op de camping, maar alles was dicht. Na wat gegeten te hebben zag Marijke een bel en toen ze aanbelde werd er keurig open gedaan. Er stond een tentje en er waren wat onbezette huisjes. Het stelt allemaal niet veel voor. Het tentje is van een Nederlands stel, dat dezelfde route doet als wij, maar dan te voet met twee karretjes achter zich aan. Ze zijn op 8 mei vertrokken. Helaas was de man vandaag van zijn potemonnee beroofd.Je moet dus altijd waakzaam blijven.