Het Gardameer

Gisteren hadden we een bloedhete dag, maar de nacht was nog heter. Na een heerlijke pizza en tiramisu als toetje zijn we terug gegaan naar de jeugdherberg. Helaas hadden ze daar geen airco. We sliepen met twee Duitse dames en een Amerikaan op de kamer. Het was zo ongelooflijk heet en tot overmaat van ramp begonnen ze om 4 uur aan de weg te werken tegenover de jeugdherberg. Alles trilde en van slapen kwam er niets meer. Toch waren we redelijk uitgerust. Marijke had met oordopjes in geslapen.

Vanmorgen om 8.30 vertrokken na een Italiaans ontbijt, dat heel weinig voorstelde. Alles verpakt in plastic. Lang leve het milieu. Voor en na Trento was er heel veel industrie, maar later veranderde dat. De omgeving was heel mooi. Het dal van de Adige waren we een beetje zat en er was een mogelijkheid om langs het Gardameer te rijden. Dat hebben we gedaan. De route stond keurig aangegeven tot een paar kilometer voor het meer. Toen liepen we vast. Een Italiaanse mevrouw wees ons de weg en we kwamen op een enorm hobbelpad terecht, dat steil naar beneden ging. Hier kon je niet meer fietsen. Met de fiets aan de hand kwamen we aan het Gardameer. We zijn toen nog wat zuidelijker gefietst langs een autoweg. De drukte viel erg mee en soms waren er fietspaden. Het regende af en toe een beetje, maar een regenpak was niet nodig. Het was 30 graden. Nu genieten we van het uitzicht, dat we zo laten zien bij de foto's.

Van Merano naar Trento

Vandaag een bloedhete dag tot 38 graden. Tot overmaat van ramp stak in de middag de wind ook nog op en die hadden we tegen. Bijna stormkracht. Ook vandaag was de route voor het grootste deel erg mooi, maar op het laatst werd het wat saai. We fietsten langs de rivier de Adige. Deze rivier loopt door een gletsjerdal uit de ijstijd. Op zich is dat erg spectaculair, maar een probleem is wel, dat alles wat kan bewegen en kan produceren in dit dal zit. Treinen, auto's en fabrieken, je vindt het er allemaal. Vanaf Nauders tot Trento hebben we vrijwel alleen maar fietspaden gehad. Compliment aan de Italianen. Nu zitten we in Trento in een jeugdherberg, omdat hier geen camping is. Alles gaat goed. Morgen fietsen we nog een keer een lange etappe en daarna doen we het wat rustiger aan.

Afdalen van Nauders naar Merano

We hebben deze dag een hele mooie route gefietst met zeer steile afdalingen tot 20%. In de verte zagen we de bergen met sneeuw. Steeds even gestopt om te kijken of onze velgen niet te warm werden maar dat viel mee. Maximum snelheid 45 km per uur (Bert) en dat is echt heel hard. Marijke bleef steken bij 40 km per uur.
Het was 33 graden. Rond 17.00 op de camping in Merano, waar we gedoucht hebben. Daarna heel lekker gegeten in Merano. Marijke heeft de halve nacht wakker gelegen van een vent die snurkte en dat was Bert deze keer niet.

van huis naar Nauders

Zaterdag 9 juli om 8 uur vertrokken in de regen. Sorry Erik, we hadden geen tijd om te wachten, want we moesten de trein halen. In Woerden hadden we de trein van 9.40 naar Utrecht en daar pakten we de trein naar Enschede. Een 'alleraardigste' conducteur heeft ons keurig op de regeltjes gewezen hoe je een fiets met bepakking meeneemt in de trein. Alle bagage moest eraf, maar omdat we er bijna waren hoefde het voor deze keer niet.
In Enschede namen we de trein naar Munster, waar we om een uur of 3 aankwamen. De camping was niet moeilijk te vinden. Veel kabaal van jongelui met muziek. De hele nacht bleef het onrustig. We moesten vroeg op om de trein te halen naar Landeck. Op 10 juli zijn we om 5.30 opgestaan en hebben we alles weer ingepakt. Op het station ontbeten en om 7.30 ging de trein. Bij de Bodensee kwam er een enorme onweersbui, waardoor de trein vertraagd was. Om 19.00 waren we op de camping in Landeck.
Daarna naar de pizzeria.
De volgende ochtend11 juli moesten we weer vroeg op, want om 8.05 ging de postbus naar Nauders waar onze tocht echt zou beginnen. Alles lukte, hoewel we erg blij zijn, dat onze wielen nog heel zijn. Men gaat niet bepaald zachtzinnig om met de fietsen.

de eerste voorbereidingen voor het tweede deel van de fietstocht naar Rome

Het is voorjaar en de vakantiekriebels beginnen te komen. Inmiddels hebben we in Rome een appartement geboekt. Het appartement ligt vrijwel op de route en op een paar honderd meter van het Vaticaan. Echt in Rome dus. We zullen er een paar dagen verblijven om uit te rusten van de fietstocht. We hebben ook al een deel van de terugreis geboekt. We gaan met de nachttrein van Rome naar München. In München zullen we nog een paar dagen blijven. Dan reizen we door naar Nederland. De heenreis van Münster naar Landeck kunnen we eind april pas boeken evenals de terugreis van München naar Nederland. De komende weken gaan we ook nog een nieuw slaapmatje kopen voor Marijke. Haar matje van twintig jaar oud begaf het vorig jaar.

Naar huis

Vandaag zijn we met de trein vanuit Keulen via Venlo en Dordrecht naar huis gegaan. Bert vindt het de mooiste vakantie ooit; Marijke is iets genuanceerder. We kunnen in ieder gevalterugkijken op een hele geslaagde vakantie, die in 2011 zijn vervolg gaat krijgen met de fietstocht van de Reschenpas naar Rome. Iedereen die het leuk vindt, kan via dit blog onze belevenissen dan weer volgen.
Tot 2011.
Bert en Marijke

Keulen

Vandaag nog een mooie dag in Keulen gehad. Bert wilde al heel lang het Römisch Germanisches museum bekijken en daar was nu mooi tijd voor. Het museum heeft één van de mooiste collecties over de geschiedenis van de Romeinen in de omgeving van Keulen. Zelfs Marijke was onder de indruk. In de middag heeft Bert het Kolomba museum nog bezocht. Marijke is toen maar gaan winkelen. Ook het Kolamba museum is zeer de moeite waard. Een prachtige mengeling tussen middeleeuwse en hedendaagse kunst.
In de avond wederom bij de Thai gegeten.

Naar Keulen

Vanmorgen met de trein vanuit Landeck vertrokken naar Keulen. Het is een groot goed, dat fietsen in de trein mee kunnen, maar het is altijd een gedoe ( Althans, dat vindt Bert) We hadden plaatsen voor onze fietsen gereserveerd, maar alles stond door elkaar toen we de trein in kwamen. Alle bepakking moest van onze fietsen af en toen konden we de fietsen er nog wel tussen frommelen. Bert blijft dit gedoe vinden. Gewoon twee keer zoveel ruimte en alles zou in orde zijn.
De treinreis was vooral in het begin spectaculair. Prachtig zicht op de Alpen. We waanden ons in een tv programma, waarin verslag wordt gedaan van bijzondere treinreizen. Later in Duitsland werd het saaier. Het bleek toch een behoorlijke zit, maar uiteindelijk waren we om 6.45 in Keulen en ...... het regende voor de verandering. Uiteindelijk moesten zelfs de regenpakken aan, maar toen we op de camping kwamen was het even droog. Snel onze natte tent opgezet in de hoop, dat die nog wat zou drogen. Veel tijd om te drogen kreeg de tent niet, want het begon al snel weer te regenen. We zijn gaan eten in een Thais restaurant vlakbij de camping. We wisten nog van vorig jaar, dat het er erg goed was en ook dit keer werden we niet teleurgesteld. Heerlijk gegeten en daarna geslapen in een klamme tent.